Ochrona przyrody w Tatrach - część szlaków zamknięta nocą do połowy maja

Na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego od niedzieli, 1 marca 2026 roku, ponownie obowiązuje rozszerzony zakaz poruszania się po szlakach turystycznych w godzinach nocnych. Ograniczenie będzie obowiązywać do poniedziałku, 30 listopada 2026 roku, i obejmuje czas od zmierzchu do świtu.

Zmiana ta zastępuje zimowy harmonogram obowiązujący w lutym, kiedy ruch turystyczny był ograniczony wyłącznie do godzin od 22:00 do 5:00.

Co więcej, ze względów przyrodniczych, od niedzieli, 1 marca 2026 roku, do piątku, 15 maja 2026 roku, wprowadzono czasowe zamknięcie wybranych odcinków szlaków turystycznych w godzinach od zmierzchu do 8:00. Wydłużenie porannego zakazu ma bezpośredni związek z okresem toków cietrzewi, dla których kluczowe znaczenie mają godziny poranne.

Ograniczenia obejmują odcinek szlaku od Polany Chochołowskiej przez Bobrowiecki Żleb na szczyt Grzesia, a także fragment prowadzący od Bobrowieckiej Przełęczy do Bobrowieckiego Żlebu, gdzie szlak łączy się z trasą prowadzącą na Grzesia. Zamknięty pozostaje również odcinek grzbietowy od Grzesia przez Długi Upłaz w kierunku szczytu Rakonia. Ograniczenia dotyczą szlaków oznaczonych kolorem żółtym i niebieskim, przebiegających przez obszary szczególnie istotne dla ochrony rzadkich gatunków ptaków.

Zakaz poruszania się po szlakach w godzinach nocnych na obszarze Tatr ma na celu przede wszystkim ochronę dzikiej fauny. Noc stanowi okres wzmożonej aktywności wielu gatunków zwierząt, które przemieszczają się wówczas pomiędzy miejscami żerowania a miejscami odpoczynku. Dotyczy to między innymi wilków, niedźwiedzi, rysi, lisów, borsuków, dzików, saren i jeleni. W godzinach nocnych aktywne są również mniejsze ssaki, takie jak kuny, łasice, gronostaje, ryjówki i jeże.

Noc jest także czasem odpoczynku dla wielu gatunków ptaków prowadzących dzienny tryb życia. Pomimo spoczynku pozostają one w stanie wzmożonej czujności ze względu na naturalne zagrożenia. W okresie wczesnowiosennym znaczenie ochrony jest szczególnie duże, ponieważ wiele gatunków znajduje się w okresie godowym, a ciężarne samice przygotowują się do wydania potomstwa. Zakłócanie tego procesu może negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie populacji dzikich zwierząt.

Ograniczenie ruchu turystycznego w godzinach nocnych ma również znaczenie dla bezpieczeństwa osób przebywających na terenie parku. W tym czasie wzrasta prawdopodobieństwo spotkania z dużymi drapieżnikami, zwłaszcza z niedźwiedziem. Zaskoczone zwierzę może reagować w sposób nieprzewidywalny, co stanowi realne zagrożenie dla człowieka.

Polskie Tatry charakteryzują się bardzo gęstą siecią szlaków turystycznych o łącznej długości około 275 kilometrów. Jednocześnie blisko 96 procent powierzchni parku znajduje się w odległości nie większej niż jeden kilometr od najbliższego szlaku. Tak duże zagęszczenie infrastruktury turystycznej ogranicza zwierzętom możliwość swobodnego funkcjonowania bez obecności człowieka. Wprowadzone ograniczenia stanowią istotny element ochrony przyrody na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego i mają na celu zapewnienie odpowiednich warunków do życia dzikim gatunkom oraz zachowanie równowagi pomiędzy ruchem turystycznym a ochroną ekosystemu.